دەبێ خواستی پێشەوا زیندوو بکرێتەوە

پێشەوا قازی محەمەد، یەکەمین سەرکۆماری کوردستان لە ڕۆژی ٣١-٣-١٩٤٧ لە لایەن ڕژێمی پاشایەتی ئێرانەوە لە سێدارە درا، گیانی شاد بووە و لە لووتکەی نەمریدا جێی گرتووە، بۆیە هەتا ئێشتاش بە زیندوویی لە نێو دڵ و ویژدانی کوردستانیاندا ماوەتەوە و ساڵانە یادی ئەو نەمرە دەکرێتەوە، ئەمساڵیش هێز و لایەنە سیاسی و کوردستانیانی نیشتمانپەروەر و سەربەخۆخواز ئامادەکاریان کردووە تا بە شێوازی خۆیان یادی پێشەوا قازی محەمەد بکەنەوە، بەڵام باشترین یاد کردنەوە ئەوەیە ڕاسپاردە و خواستەکانی قازی محەمەد زیندوو بکرێنەوە و کاریان بۆ بکرێت. پێشەوا لە دواین چرکەکانی ژیانیدا ئەم ڕاسپاردەیەی بۆ گەلەکەی جێهێشتووە
بە ناوی خوای گەورەو دلۆڤان
نه‌ته‌وه‌ حه‌قخوراوه‌که‌م، کوڕ و خوشک ‌و برا خۆشه‌ویسته‌کانم
ئێستا له‌ دوایین ساته‌کانی ژیانمدا ده‌مه‌وێ چه‌ند دێڕێکتان بۆ بنووسم
له‌ دوژمنایە‌تیی یەکتر ده‌ستهه‌ڵگرن، یار و یاوه‌ری یەکتر بن، پشت به‌ یەکتر ببه‌ستن و له‌ به‌رامبە‌ر دوژمنی زۆرداردا ئازایانه‌ ڕابوە‌ستن. خۆتان بێهوودە‌ به‌ دوژمن مه‌فرۆشن. دوژمن هەر ئه‌وه‌نده‌ ئێوه‌ی ده‌وێ که‌ کاری پێتانه‌، ده‌نا هیچ ڕوحمتان پێناکات، له‌ هیچ ده‌رفه‌تێک ناگوزه‌رێ بۆ گورز لێ وەشاندنتان
دوژمنە‌کانی نه‌ته‌وه‌ی کورد زۆر و زۆردارن، توانایان هه‌یه ‌و بێڕه‌حمن. ڕه‌مزی سه‌رکه‌وتنی ئێوه‌ له‌ یه‌کگرتندایه‌، ته‌نیا یه‌کگرتنه‌ له‌ به‌رابه‌ر ئه‌و هێزه‌ زۆردارانه‌دا، هه‌ر نه‌ته‌وه‌یه‌ک ئه‌گه‌ر یه‌کێتیی نه‌بێ هه‌میشه‌ له‌ ژێرده‌ستدایە‌. ئێوه‌ نه‌ته‌وه‌ی کورد شتێکتان له‌ نه‌ته‌وه‌کانی دیکه‌ که‌متر نییه‌، به‌ڵکو له‌ ئازایه‌تی و پیاوه‌تیدا زۆر له‌وانەی به‌ سه‌ربه‌خۆیی ده‌ژین زیاترن. ئه‌و گه‌لانه‌ی سه‌رکه‌وتنیان به‌دەستهێناوه‌ هه‌ر وه‌ک ئێوه‌ بوون
ڕێنوێنیم بۆ ئێوه‌ ئه‌وه‌یه‌ که‌ لێگەڕێن منداڵه‌کانتان بخوێنن، چونکه‌ ڕه‌مزی پێگه‌یشتوویی و سه‌رکه‌وتن له‌ خوینده‌واریدایه‌. با له‌ گه‌لانی دیکه‌ دوانه‌که‌ون، ئێوه‌ نابێت به‌ کوشتنی من و براکانم چاوترسێن بن، هێشتا زۆری دیکه‌مان ده‌بێت له‌و رێیەدا له‌ده‌ستبچن تا به‌ ئاره‌زووی خۆمان دەگه‌ین
کوردستان ماڵی هه‌موو کوردێکه‌. دانیشتوانی ئه‌م خاکه‌ به‌پێی توانایی هه‌ر کامه‌مان گه‌ر شتێکمان له‌ده‌ستدێت، نابێ منه‌ت له‌ سه‌ر ئه‌وانی دیکه‌ بکه‌ین. ئه‌گه‌ر زانیتان که‌سانێک کاریان له‌ده‌ستدێت، لێگه‌ڕێن با بیکه‌ن، به‌رد مه‌خه‌نه‌ سه‌ر رێیان، گرفتی بۆ دروست مه‌که‌ن. ئه‌گه‌ر من به‌رپرسیارێتی گه‌وره‌م نەبوایه‌، ئێستا له‌ ژێر حوکمی سێداره‌دا نه‌ده‌بووم، به‌ خاتری ئه‌وه‌ منه‌تتان به‌سه‌ردا ناکه‌م. به‌ قه‌ولی سه‌عدی ده‌ڵێ
مراد ما نصیحت بود و گفتیم / حوالت به‌ خدا کردیم و ر‌فتیم
ئارەزووی ئێمه‌ ئامۆژگاری بوو، گوتمان/ بە خودام سپاردن و ڕۆیشتم

خزمه‌تکاری گه‌ل و نه‌ته‌وه
قازی محه‌ممه‌د